คุณเคยถามตัวเองไหมว่าทำไมคนรวยระดับร้อยล้าน ถึงยอมลดตัวลงมาไหว้เราปะหลกๆ ช่วงก่อนเลือกตั้ง
ทำไมคนที่นั่งรถหรู แอร์เย็นฉ่ำ ถึงยอมเดินตากแดด เหงื่อท่วมตัว เข้ามาจับมือคนแก่นั่งวีลแชร์ หรือเข้ามากอดแม่ค้าในตลาดสดที่พื้นเฉอะแฉะ
คำตอบไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนดี หรือเป็นพ่อพระมาโปรดหรอกครับ แต่อาจเป็นเพราะ คุณคือแหล่งขุมทรัพย์เดียวที่เขาจะกอบโกยได้
ทำไมเขาถึงกล้าทุ่มเงินเป็นสิบล้านร้อยล้านเพื่อซื้อเสียงเรา และทำไมความจนของเรา ถึงกลายเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับพวกเขา
1. นี่ไม่ใช่การบริจาค แต่มันคือการลงทุนที่กำไรดีที่สุดในโลก
เรามาคุยกันแบบชาวบ้านร้านตลาดครับ
ถ้ามีคนบ้าคนหนึ่งบอกคุณว่า ขอลงทุน 50 ล้านบาท เพื่อแลกกับการได้ทำงานเงินเดือนรวม 5 ล้านบาท คุณคงหัวเราะจนฟันร่วง เพราะมันขาดทุนเห็นๆ ตั้งแต่เริ่ม
แต่นักเลือกตั้งพวกนี้ไม่ได้โง่ครับ พวกเขาคือพ่อค้านักลงทุนที่เขี้ยวลากดินที่สุด
เงิน 500 หรือ 1,000 บาทที่ยัดใส่มือคุณ ไม่ใช่เงินให้เปล่า แต่มันคือ เงินวางมัดจำ
มัดจำเพื่อเข้าไปถอนทุนคืนจากงบประมาณแผ่นดิน ที่มาจากภาษีทุกบาททุกสตางค์ของคุณนั่นแหละ
ทันทีที่เขาเข้าไปนั่งในสภา เขาต้องรีบถอนทุนคืนให้คุ้มกับที่จ่ายไป
ถนนลาดยางหน้าบ้านคุณจะบางลง เพราะงบค่าปูนค่าหินถูกหักหัวคิว
อาหารกลางวันลูกหลานคุณจะคุณภาพต่ำลง หมูหาย ไก่หด เพราะงบค่ากับข้าวถูกกินส่วนต่าง
เสาไฟสวยหรูจะไปโผล่กลางทุ่งนา เพราะมันเบิกงบง่ายและเงินทอนเยอะ
เขาเอาเงินอนาคตที่ควรจะเป็นของคุณ มาแบ่งให้คุณใช้วันนี้แค่นิดเดียว ส่วนที่เหลือเขาโกยเข้ากระเป๋าตัวเองจนพุงกาง
นี่คือสาเหตุว่าทำไมเขาถึงกล้าจ่าย เพราะไม่มีธุรกิจไหนในโลกที่จะลงทุนหลักสิบล้าน แล้วกำไรเป็นร้อยล้านได้ง่ายเท่ากับการเมืองอีกแล้ว
2. เขาเลี้ยงไข้ความจน เพราะคนจนปกครองง่าย
คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมประเทศไทยพัฒนามาหลายสิบปี แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังจนเหมือนเดิม ถนนก็ยังพังเหมือนเดิม น้ำประปาก็ยังไหลบ้างไม่ไหลบ้าง
ความจริงที่โหดร้ายคือ พวกเขาไม่ได้อยากให้คุณรวย
ลองจินตนาการดูสิครับ ถ้าวันหนึ่งทุกคนมีเงินเต็มกระเป๋า มีสวัสดิการรักษาฟรีที่ดีเยี่ยม ลูกหลานเรียนโรงเรียนดีๆโดยไม่ต้องเสียแป๊ะเจี๊ยะ
วันนั้นเงิน 500 บาทจะมีค่าอะไร
วันนั้นใครจะมายกมือไหว้ขอบคุณที่เขาเอาถุงยังชีพมาแจก
เพื่อจะรักษาอำนาจไว้ เขาจำเป็นต้องกดหัวเราให้จมอยู่กับความขาดแคลน
เขาต้องทำให้ระบบมันห่วยแตกเข้าไว้ เพื่อให้เวลาเขาเอาของมาแจก หรือเอาเงินมาให้ เราจะได้รู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาไหล เห็นเขาเป็นเทวดามาโปรดสัตว์
ทั้งที่จริงแล้ว หน้าที่ทำให้ถนนดี น้ำไหล ไฟสว่าง มันคือหน้าที่พื้นฐานที่เขาต้องทำแลกกับเงินเดือนภาษีเราอยู่แล้วไม่ใช่บุญคุณแม้แต่น้อย
เขาเลี้ยงไข้ให้เราอ่อนแอ เพื่อที่เขาจะได้เป็นอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยเราได้ตลอดไป
นี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงชอบแจกปลา แต่ไม่เคยสอนให้เราตกปลา หรือไม่ยอมสร้างเบ็ดดีๆ ให้เราใช้
3. กับดักคำว่า บุญคุณ
คนไทยเราแพ้คำว่าบุญคุณครับ
พอรับเงินเขามาแล้ว กินข้าวกล่องเขาแล้ว เรามักจะรู้สึกเกรงใจ ไม่กล้ากาเบอร์อื่น
ความรู้สึกนี้แหละคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของเขา
เขาใช้เงินเศษตังค์หลังตู้เย็นของเขา มาซื้อศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของเรา
เขาทำให้เรากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการปล้นประเทศโดยไม่รู้ตัว
พอเขาเข้าไปโกงกิน เราก็ด่าไม่เต็มปาก เพราะเราดันไปรับเงินเขามาแล้ว เหมือนน้ำท่วมปาก
ทางออกของเรื่องนี้คืออะไร
ผมไม่ได้จะบอกให้คุณปฏิเสธเงิน
ถ้าช่วงนี้ขัดสน เงินทองหายาก ใครให้มาก็รับไว้เถอะครับ ถือซะว่าเป็นเงินภาษีของเราที่เขาเอาไปดองไว้แล้วเอามาคืน
แต่อย่าให้เงินนั้นมาซื้อวิญญาณของเราได้
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ที่จะถึงนี้
ตอนที่คุณเดินเข้าคูหา วินาทีที่คุณอยู่ลำพังกับปากกาและบัตรเลือกตั้ง
ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าคุณกาเบอร์ไหน หัวคะแนนไม่รู้ คนจ่ายเงินไม่เห็น
ขอให้คุณกากบาทเลือกคนที่ตั้งใจมาทำงานจริงๆ เลือกคนที่ไม่มีประวัติโกงกิน เลือกคนที่กล้าชนกับนายทุน
ให้บทเรียนราคาแพงกับพวกเขาบ้าง
ให้เขารู้ว่าเงินพันบาท ซื้อได้แค่ข้าวสารกรอกหม้อ แต่ซื้ออนาคตของพวกเราไม่ได้
ถ้าเราช่วยกันเลือกคนทำงานจริงเข้าไป เปลี่ยนโครงสร้างให้ดีขึ้น
เชื่อผมเถอะครับว่า อีก 4 ปีข้างหน้า เราจะหาเงินพันบาทนั้นได้เองด้วยลำแข้งของเรา โดยไม่ต้องรอให้ใครมาโยนเศษเงินให้ทานอีกต่อไป