เดิมพันหมดหน้าตัก! เมื่อไทยกำลัง “แก่-จน-คนหด” และเด็กคือทางรอดเดียวที่เรามี
ปี 2569 นี้ คุณกาบัตรด้วยความหวังแบบไหนครับ?
หวังให้เศรษฐกิจดี? หวังปราบสแกมเมอร์? หรือหวังให้ประเทศพ้นวิกฤต?
ถ้าผมบอกว่า วิกฤตที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่เรื่องเงินในกระเป๋าหาย แต่คือการที่คนรุ่นใหม่กำลังจะหายไปจากประเทศคุณจะเชื่อไหม? ตอนนี้เรากำลังยืนอยู่ปากเหวที่เรียกว่าวิกฤตซ้อนวิกฤต (Perfect Storm)
ปีที่ผ่านมามีเด็กไทยเกิดใหม่ไม่ถึง 4.2 แสนคน ในขณะที่คนแก่เพิ่มขึ้นเกือบ 1 ล้านคน ตัวเลขนี้บอกอะไร? บอกว่าเรากำลังเข้าสู่สังคม “เกิดน้อย แก่มาก และยากจน” อย่างสมบูรณ์แบบ
คำถามคือ... แล้วเด็กที่เหลืออยู่น้อยนิดที่เป็นความหวังสุดท้ายของชาติ ตอนนี้พวกเขาเป็นอย่างไร?
คำตอบจากรายงานล่าสุดของ กสศ. เด็กไทยกำลังติดอยู่ใน 4 กับดักมรณะ
1. ของฟรี...ที่ไม่มีจริง
เคยได้ยินคำว่าเรียนฟรี 15 ปี ใช่ไหมครับ? แต่ทำไมพ่อแม่ยังกระเป๋าฉีก?
ความจริงที่เจ็บปวดคือ สำหรับครอบครัวยากจน การส่งลูกไปโรงเรียนไม่ฟรีจริงครับ พวกเขายังต้องควักเนื้อจ่ายเองอีกเฉลี่ย 9,420 บาทต่อคนต่อปี!
เงินเกือบหมื่นนี้หายไปไหน?
* ค่ารถไปโรงเรียน (2,682 บาท)
* ค่าข้าวเช้า (2,574 บาท)
* ค่าเสื้อผ้าอุปกรณ์ (973 บาท)
สำหรับคนรวย เงินแค่นี้จิ๊บจ๊อย แต่สำหรับคนจน นี่คือกำแพงสูงลิ่วที่ถีบลูกหลานเขาให้หลุดวงโคจรการศึกษา
2. ยิ่งห่าง...ยิ่งหมดหวัง
การศึกษาไทยเหมือนการเสี่ยงดวงครับ
* ถ้าลูกคุณเกิดมาจน: โอกาสจะได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยมีแค่ 12.5% (ในขณะที่ค่าเฉลี่ยประเทศอยู่ที่ 32%) หายไปไหนกว่าครึ่ง?
* ถ้าลูกคุณอยู่ชนบท: รู้ไหมว่าความรู้ของเขาจะตามหลังเด็กในเมืองอยู่ถึง 3 ปีการศึกษา!
มันยุติธรรมไหมครับ? ที่บ้านเกิดกำหนดชะตาชีวิตเด็ก
3. ยิ่งเรียน...ยิ่งถอยหลัง
งานวิจัยที่ตามติดชีวิตเด็กไทย พบว่าพอส่งเข้าโรงเรียน จาก ป.1 เรียนไปจนถึง ม.1 แทนที่เด็กจะฉลาดขึ้น ระดับเชาวน์ปัญญา (IQ) กลับมีแนวโน้มลดลง เมื่อเทียบกับมาตรฐานโลก
ยิ่งเรียน ยิ่งขาดความคิดสร้างสรรค์ (เราอยู่อันดับ 54 จาก 64 ประเทศ) ระบบการศึกษาแบบไหนกันที่ทำร้ายสมองเด็กได้ขนาดนี้?
4. โรงเรียนเปราะบาง
ฝุ่น PM 2.5 มา โรงเรียนปิด... น้ำท่วมมา โรงเรียนปิด... ภัยแล้งมา โรงเรียนปิด
ปี 2568 ปีเดียว โรงเรียนเสียหายจากภัยพิบัติและเหตุการณ์ชายแดนหลายพันแห่ง
พอโรงเรียนปิด เด็กจนคือคนที่ซวยที่สุด ข้าวกลางวันฟรีก็ไม่ได้กิน เรียนออนไลน์ก็ไม่มีเครื่องมือ สุดท้ายก็ลืมสิ่งที่เรียนมา
เลือกตั้ง 69 ครั้งนี้... ผมขอชวนทุกคนมองข้ามช็อต
อย่ามองแค่นโยบายแจกเงินระยะสั้น แต่ช่วยกันมองหาพรรคการเมืองที่กล้าปลดล็อกวิกฤตมนุษย์
- เลิกแจกเงินแบบเหมาเข่ง: หยุดแจกงบโรงเรียนเท่ากันทั้งประเทศ โรงเรียนเล็ก โรงเรียนไกล โรงเรียนบนดอยเขาต้นทุนสูงกว่า เขาต้องได้มากกว่า
- เรียนฟรีต้องฟรีจริง: รัฐต้องดูแลค่ารถ ค่าอาหารเช้า อย่าให้ความจนมาขัดขาลูกหลานเรา
- ส่งเสริมโรงเรียนที่ยืดหยุ่น: เลิกบังคับท่องจำ เลิกวัดผลแข็งทื่อ ปล่อยให้เด็กได้คิด ได้สร้างสรรค์ กู้คืน IQ กลับมา
เด็กคือทรัพยากรเดียวที่เราเหลืออยู่
ถ้าเลือกตั้งครั้งนี้ เราไม่เลือกเพื่ออนาคตของพวกเขา... อีก 20 ปีข้างหน้า เตรียมตัวแก่เฒ่าในประเทศที่ไร้คนดูแลได้เลย